EĞİTİM, VE SAĞLIK HİZMETLERİ YETERLİMİ?

28.05.2014
Elif SEZER
  1. Özel Gereksinimli Çocuk Ailelerinin Sesi Konulu Panel 03.11.2013
    Eğitim Hizmetleri Yeterli mi? Sağlık Hizmetlerinden Ne Kadar Yararlanabiliyoruz?
    Konuşmacı; Elif Sezer

    Merhaba Sevgili Misafirlerimiz,HOŞGELDİNİZ.Bizleri buraya getiren OFDER`in kurulmasında emeği geçen herkese sonsuz teşekkürlerimi sunarım.Ayrıca bize bugün burada konuşmacı olma fırsatı veren; Özel eğitim bölüm başkanı ...Atilla hocamıza ve Merve hocamıza teşekkür ediyorum.Bugün 3 Aralık Dünya Engelliler Günü bütün engelli bireylerimize daha iyi bir gelecek getirmesi dileğiyle.
    Ben Elif Sezer iki çocuk annesiyim.13yaşında güzel kızım,7yaşında Otizmli dünyalar tatlısı bir oğlum var Erol . Çocuğumun farklı olduğunu 2 yaşındayken fark ettim.Ankara Hacettepe Üniversitesinde bütün tetkikler yapıldıktan sonra Erol?un yaygın gelişimsel bozukluk (Otizm) olduğunu söylediler. Tabii ilk duyduğumda Otizm?in nasıl bir rahatsızlık olduğunu bilmediğim için hemen araştırmaya başladım ve hemen yapılması gerekenler için harekete geçtim.Bir yandan içinde bulunduğum durumu anlamaya çalışırken,bir yandan da bir sürü bürokratik işlerle uğraşmak zorunda kaldık.Sadece hastaneden sağlık raporu almamız söylendi.Bu süreçte psikolojik destek önemli bence.Aile böyle bir durumu öğrendiğinde (nasıl davranması gerektiğini,nasıl kabullenebileceği,etrafında bulunan yakın akraba ve çevresine bunu nasıl anlatmalı ) işte tüm bunlarla ilgili psikolojik desteği ücretsiz olarak alabilecek bir kurum ve daha da önemlisi bu desteği sağlayabilecek tecrübeli doktorlarımızın olması çok önemli.Herkes kendi imkanları doğrultusunda bir şeyler yapmaya çalışıyor.Ama maddi imkanı yetersiz olan çok ailemiz var.Bu yüzden herkesin faydalanabilmesi için bu tür hizmetlerin ücretsiz olarak yapılması gerekiyor.
    Hastanelerde sağlık raporu alımı sırasında çok zorluklar yaşayabiliyoruz.Çocuklarımız hastane ortamını sevmiyor,kalabalıktan hoşlanmıyor,beklemek hiç istemiyorlar.Doğal olarak böyle bir durumda çocuk huzursuzlanıyor.Böyle şeyler yaşamamamız için bizim çocuklarımıza,bütün engelli gruplarına öncelik sağlanması gerekiyor.Dahası bir de orada bulunan insanlardan bu tür konularda bilgisiz oldukları için ?Susturun şu çocuğu? ?niye ağlıyor bu çocuk? gibi eleştiriler alıyoruz.İnsan bunları duyunca ister istemez üzülüyor,etkileniyor.Ama ben bu konuda (engelli bireylerimiz hakkında ,otizm hakkında ,dawn sendromu hakkında ) toplumun bilgilendirilmesi gerektiğini düşünüyorum. Bunlar için bol bol faaliyetler yapılmalı.
    -Biz biliyormuyduk? Ben bilmiyordum şahsen.Otizm?in ne olduğunu.İnsan yaşamayınca bilmez bence.Dikkat çekici bir şeyler olursa eğer ben toplumun ilgileneceğini düşünüyorum.Ses getirmeli,güzel şeyler yapılmalı bence.
    Sağlık hizmetleri sırasında engelli çocuklara öncelik sağlanmalı.Böyle bir yasanın olduğunu da biliyorum.Hastanelerde öncelik yaşlıların,ağır hastaların ve engelli bireylerin diye geçiyor, ama maalesef bu uygulanmaya gelince uygulanmıyor.Bence birinci sırada engelli bireylerin olması gerekiyor.Çünkü bizim çocuklarımız beklediklerinde huzursuzlanıp,etrafı da rahatsız edebiliyorlar.Hem anne ,baba hem de çocuk yıpranıyor.Bu durumda hastanelerimizde yeterli donanım da doktorlarımız yok maalesef. Çoğu (Otizm?in) ne olduğunu bile bilmiyor.
    Örneğin; Erol?u doğumundan 2 yaşına kadar aynı çocuk doktoru takip ediyordu. Ben Erol da yolunda gitmeyen farklılıklar olduğunu sürekli söylüyordum. Ama aldığım cevap o erkek çocuğu, geç konuşur, hiçbir problem yok denmişti. Ama ben anneyim, ne kadar konduramasam da hissetmiştim. Bu konuda bizi uyaran Öznur ablama da çok teşekkürler. Erol?un tanısı konduktan sonra hemen akabinde Erol?un doktoruna gidip Erol?un tanısını gösterdim, kabul etmedi ?Yok olamaz, gerçi çok bilmiyorum belirtilerini ama Erol da böyle bir şey olamaz ?demişti. Demek istediğim değerli dinleyenler Otizm?le alakalı hiçbir şey bilmiyordu.
    Kimi doktorlarımız da yaşı küçük, seneye gelin, biraz daha bekleyin deyip gönderiyorlar. Nasıl eğitim, alınır neler yapılır bilmiyor çoğu doktorumuz. Kesinlikle bu konu

    hakkında özel bir eğitim görmeleri gerekiyor. Hatta bence bu kurullara birer ?Özel eğitim öğretmeni ?danışmanlık yapabilir.
    Çocuk psikiyatrisine gittiğinizde çocukla hiç vakit geçirmeden şöyle bir göz ucuyla bakıp üstün körü çocuğu tanımadan ilaç tedavisine başlıyorlar. Resmen çocuğu ilaç etkili oluncaya kadar deneme tahtasına çeviriyorlar. Tabi bu konuda bilgili istisnai doktorlarımız da vardır. Onları da görmemezlikten gelemeyiz.
    Eğitim almak için gerekli olan sağlık kurulu raporlarını her sene yenilemek gerekiyor ve bu aileler için çok zor oluyor. Sağlık raporları her sene değil de 3-4 senede alınmalı ya da önemli olan sağlık raporlarının sürekli olması gerekiyor.
    EĞİTİM: Çocuklarımıza devletin sağlamış olduğu eğitim saatleri çok yetersiz.Çünkü farklı gelişen çocuklarla, doğal gelişim gösteren çocuklar arasında ciddi bir eşitsizlik söz konusu.
    Okul öncesi döneminde bir çocuk devlet okullarında 30 saat ücretsiz ders görüyorken, özel eğitim gereksinimli bir çocuk haftada 2 saat ücretsiz bireysel destek eğitimi alıyor. Erken teşhis ve erken özel eğitim sayesinde çoğu özel gereksinimli çocuk genel eğitim programlarını kullanacak düzeye kavuşabilir. Bu nedenle özel gereksinimli çocukların aldığı ücretsiz bireysel destek eğitimi saat sayısı arttırılmalıdır. Maddi durumu iyi olanlar kendi imkanları ile özel derslerle bu açığı kapatıyorlar. Ama genelde maddi durumu iyi olmayan aileler çok mağdur oluyor. Ders saatlerin çoğaltılması gerekiyor. Ayrıca Otizmli çocuklarda çok etkili olan spor merkezleri var. Bizim de Erol?
    la birlikte böyle bir deneyimimiz oldu. Gerçekten spor, yaşam koçluğu, özel eğitim akademik çalışma bir arada olup böyle bir program hazırlandığı zaman gerçekten çok etkili oluyor çocuklar üzerinde. Tabii bu spor merkezlerinin belli ücretleri var ve başka şehirlerde. Neden ESKİŞEHİRDE de olmasın.
    Sadece Otizmli çocuklar değil; zihinsel engelli çocuklarımız, dawn sendromlu çocuklarımız otizm ve tüm endel gruplarına sahip çocuklarımızı, hepsinin böyle bir spor merkezi hizmetinden faydalanması için bizce bu merkezlerin devlet eliyle yapılması ve tıpkı rehabilitasyon merkezleri gibi ücretsiz olması gerekiyor. Yani böyle olmasını istiyoruz. Çocuklarımız eşit haklarla bu gibi hizmetlerden faydalansın istiyoruz.
    Örneğin;bu tür kurum yani içinde her türlü hizmetin verildiği sporundan tutun da özel eğitim,öz bakım her şeyi bünyesinde barındıracak. Kısacası çocuklarımızı hayata hazırlayacak. Başlarında anne ve babalar olmadığı zaman kendi kendilerine idare edebilecek konuma gelmelerini sağlayacak bir kurum, çocuklarımızı gerektiği zamanda bu kurumlara bırakabilmeliyiz. Çünkü başka şehirlerden Eskişehir?e gelen çok ailemiz var. Ya da Eskişehir?de oturup yanında ailesinden kimsenin olmaması, bunlar ailelerimizi çok etkiliyor. ?Bir cenaze olabilir, acil bir işimiz çıkabilir ya da hasta olabiliriz, hastanede yatmamız gerekebilir? işte böyle durumlarda gözümüzün arkada kalmadan çocuklarımızı gönül rahatlığı ile bırakabileceğimiz yerler olmalı. Gerektiğinde yatılı da kalabilmeli çocuk. Gerekli durumlarda tabii ki de......Çünkü biz ailelerin böyle durumlarda aklına ?Acaba çocuğumuzu nereye bırakabiliriz? sorusu geliyor. Böyle bir yer olmadığı için aile daha da ümitsizliğe ve karamsarlığa kapılabiliyor.
    Benim bildiğim kadarı ile Ankara Büyükşehir Belediyesi Otizm vakfına bu tür yaşam merkezi adı altında bir yer vermiştir ve çok da güzel eğitimin verildiğini okumuştum. Bu tür yerler Eskişehir?de de olabilir. Neden olmasın.
    İstanbul Kadıköy Belediyesinde de bu tür yaşam merkezlerinin desteklendiğini biliyoruz bu konuda bizim de değerli Belediye Başkanlarımızdan desteklerini bekliyoruz. Lütfen bize bu konuda yardımcı olun. Çocuklarımız için, her şey onlar için.

    Yaşam köyü adı altında çocuklarımızın sabah gidip akşama kadar eğitim alabilecekleri bir yer. Hem akademik, hem yaşam koçluğu adı altında yürütülen bir eğitim programı çok etkili olacaktır.


    Ayrıca eğitimde yani kaynaştırma eğitimlerinde çok problemler yaşanıyor. Özel alt sınıflar da aynı şekilde. Devlet okullarında özellikle ana sınıfı ve kreşlerde, ilköğretimde çocuklarımız maalesef istenmeyen çocuk ilan ediliyorlar. Çok zorluklar çıkartılıyor bu anlamda.
    Bence Otizm, bütün engelli grupları hakkında insanların bilgilendirilmesi gerekiyor.Burada bazı dinlemekte olan öğrenci arkadaşlarımdan ben bol bol projeler hazırlamanızı istiyorum. Derneğimizle birlikte de yapabiliriz, çok da güzel olur .Otizm?in belirtileri nelerdir? Çok küçük şeyler aslında.Afişler basılabilir. Kalabalık alışveriş merkezlerine, marketlere afişlerimizi dağıtıp insanlarımızın Otizm, Dawn sendromu hakkında daha bilgili olmalarını sağlayabiliriz. Bizim çocuklarımızın da, bütün engelli bireylerimizin de bu toplumda kabul edilmelerini sağlamamız gerekiyor. Bu bizim bir görevimiz olmalı bence.
    Konuşmamı bitirmeden önce son olarak Erol?un üzerinde emeği geçen sırasıyla Entegre de Alper hocama, Büyük Gökkuşağı Rehabilitasyon Merkezi kurum sahibi İlker bey ve Ebru hocama, Aytene, İmrana ve Nilaya, Oçem de Akif hocam, Özkan hocam, Esra hocam ve Murat hocama sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum.
    Bu süreçte bana sürekli destek olan beni yalnız bırakmayan kızım, eşim Cem SEZER ve bütün aileme , arkadaşlarıma TEŞEKKÜR EDİYORUM. İYİ Kİ VARSINIZ??

Yorum Yaz